Στόχος αυτού του δικτυακού τόπου δεν είναι να πουλήσω την πραμάτεια μου (όλα δεκτά όμως), αλλά να είμαι μιά άποψη ανάμεσα στις άλλες. Άν τα μυαλά μου συμπίπτουν με τα δικά σας, τότε μπορούμε να γνωριστούμε αν αυτό είναι δυνατόν, να ανταλλάσουμε πληροφορίες, γνώμες, νέα, προτάσεις για εκδρομές και συγκεντρώσεις κι ό,τι άλλο προκύψει. Άς κάνω λοιπόν την αρχή και να σας φανερωθώ, που λέει κι ο Ζιώγαλας.

Όπως γράφω παραπάνω, έρωτας είναι το ποδήλατο. Σε ταξιδεύει όπου αντέχουν η ψυχή και τα πόδια σου. Πρόκειται για αμφίδρομη σχέση που τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από αγάπη, γλύκα, "τρέλα", ευτυχία... και άλλα πολλά. Άν εσύ που διαβάζεις τούτα 'δώ και δεν είσαι μυημένος μάλλον θα αναρωτιέσαι πόσες βίδες μας λείπουν. "Κάτσε στην παρέα μας φαντάρε", που λέει κι ο Ρασούλης, να δεις που ίσως να θελήσεις να δεις και την αντίπερα όχθη. Είναι ταξίδι στην ψυχή όταν ποδηλατείς για κάποια μικρή ή μεγάλη απόσταση, σκεφτόμενος τις χαρές, τις λύπες, τις αγωνίες, τις προσδοκίες, τις ελπίδες, τους έρωτες και τις απογοητεύσεις τους. "Αυτά παθαίνει μάτια μου", που λέει κι ο Σπανουδάκης, "και άλλα πολλά", συμπληρώνω εγώ, όποιος πολύ ή λίγο ποδηλατεί. Ώς γνωστόν, όλα "από λίγο-λίγο" αρχίζουν. Τα αποτελέσματα της άσκησης είναι εμφανή μετά από λίγο καιρό αφού διαπιστώσεις πως την ίδια διαδρομή την πήγες γρηγορότερα και ανετότερα. Να ένα καλό κίνητρο να συνεχίσεις. Το ένα φέρνει τ' άλλο και διαπιστώνεις πως βλέπεις με άλλο μάτι το όχημα. Αλλιώς ήταν τότε που ήμασταν παιδιά. "Πως θα ήταν αν δοκίμαζα να πάω εκεί;". Αυτό είναι το επόμενο ερώτημα που θέτεις στον εαυτό σου και ήδη ο στόχος έχει μπεί. Απομένει στο σώμα να βρεθεί κι αυτό "εκεί" αφού το μυαλό έχει πάει κιόλας. Έτσι, αρχίζεις να σηκώνεις το βλέμμα προς τα βουνά και να αναρωτιέσαι πως θα ήταν να ανέβαινες εκεί, με παρέα ή μόνος.

Πιστεύω πως σε ένα τέτοιο site δεν πρέπει να αναφέρονται μόνο τα αυστηρώς ποδηλατικά αλλά και κάποια φαινομενικά άσχετα με το αντικείμενο, ανησυχίες, χόμπι, προσδοκίες που μπορούν να εκτεθούν στο διαδίκτυο. Μου αρέσει η ελληνική μουσική. Όχι όλα τα είδη της βέβαια. Δημοτικά, ρεμπέτικα, παλιά λαικά, Ξαρχάκος, Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος, Χατζιδάκης, Λοίζος, Ρασούλης, Ξυδάκης, Κουγιουμτζής, Άσιμος, Σιδηρόπουλος και πολλοί άλλοι. Αυτή η μουσική ευφραίνει την καρδίαν μου.

Εδώ και δέκα χρόνια κάνω ραδιοφωνική εκπομπή στο ράδιο Ροδόπη που εκπέμπει στου 95.5 μεγάκυκλους, στην μπάντα των FΜ. Κάθε Τρίτη -εκτός απροόπτου-, 11-12 το βράδυ η εκπομπή "Έτσι", πετά στα ερτζιανά της Κομοτηνής. Από τα βιβλία μου αρέσουν κυρίως οι βιογραφίες καλλιτεχνών, ηρώων, ανθρώπων που έπαιξαν κάποιο ρόλο στην Ιστορία αυτού του τόπου. Φυσικά διαβάζω και βιβλία που αφορούν την επιστήμη της ποδηλασίας στα Αγγλικά, αφού δεν υπάρχει αντίστοιχη βιβλιογραφία στα Ελληνικά. Τέλος, γρατζουνάω και λίγο το μπουζούκι.

Χρηστίδης Νίκος